You are currently browsing the tag archive for the ‘howto’ tag.

De 5e maand van mijn hamsteruitdaging is beneden peil, zeker ten opzichte van juni. Maar juist daarom is het misschien ook niet zo erg. Enne… alles gaat toch op een zacht pitje in de zomer? :P

Ik heb alleen wat kleine dingen gebruikt (wél meer dan de beloofde 2): papadams, tuinkerszaadjes en een basilicum kruidenblokje in de Napolitaanse witte bonen. Maar de bonen had ik al meegeteld toen ik ze kookte en invroor in juni ;)

Ik dacht dat iedereen wist hoe je tuinkers moet zaaien, maar ik zag dat er regelmatig naar wordt gegoogeld. U vraagt, wij draaien!

Nodig: kopje (o.i.d.), schoteltje, watten, water en zaadjes.

  1. Doe ca. 1 eierlepel zaadjes in het kopje met een beetje water erbij en laat ze een kwartiertje weken. De zaadjes vormen zo een geleiachtige massa die je makkelijk kunt uitspreiden op de watten.
  2. Leg een dun laagje watten op het schoteltje en maak dit vochtig (laat een teveel aan water van het schoteltje aflopen).
  3. Spreid de zaadjes na het weken gelijkmatig over de watten; probeer ervoor te zorgen dat ze naast, en niet op elkaar liggen.
  4. Zet het schoteltje op een lichte plaats, maar niet in de felle zon (zelf zet ik het in de keuken, met een plantenspuit ernaast). Je ziet de zaadjes waarschijnlijk nog dezelfde dag ontkiemen!
  5. Zorg dat de watten vochtig blijven: ik besproei de kiemen ’s ochtends en ’s avonds met de plantenspuit.

Na een dag of 5 is de sterrenkers lang genoeg om te gebruiken: knip deze vlak boven de watten af. Zelf gekweekt, dus je hoeft ze niet te wassen ;)

Deze week ben ik toevallig aan het uitproberen hoe het zaaien van tuinkers werkt met een kiembakje — als ik geen watten hoef te gebruiken is het nóg duurzamer ;) Bovendien kun je dan een plukje eruit trekken en de wortjes afknippen (in plaats van andersom). Het zou ook met een bakje aarde moeten kunnen, waarna je de vrijgekomen plek telkens weer opvult met nieuwe zaadjes. Er is nog een hoop te ontdekken ;) En wie het weet mag het zeggen!

Advertenties

HoningstickYesterday I was home late after an appointment for work in Amsterdam and visiting a friend with a new baby, so I went to bed immediately without making preparations for my bento. Consequently I found it difficult to get out of bed this morning ;) So bento #62 was made in a hurry — I even forgot to photograph my honey stick.
What would we do without mobile phones? ;)

Bento #62 contained:

  • gingerbread
  • cashews with herbes de Provence
  • raspberries
  • edamame with sea salt
  • smurrie-egg (egg with curry, tomato, paprika and parsley)
  • bed of lettuce
  • honey on the side (gingerbread topping)

Edamame is really easy to prepare, especially frozen ones — and there are no (or hardly any) fresh beans available in Holland. So check out the freezer of your local Asian store.

  1. Bring water to a boil; for fast cooking I use my water cooker and then pour the boiling water in a small pan.
  2. Add a little salt (this can be omitted because of stage 5).
  3. Put in the edamame and boil for 3-5 minutes.
  4. Drain and cool down quickly by pouring over cold water (or throw the beans in cold water).
  5. Sprinkle thoroughly with freshly ground sea salt.

Yes, I know too much salt is unhealthy, but I normally don’t use it a lot and I eat pretty healthy anyway, so I don’t worry about my salty edamame. The salt on your lips is so good when you suck the beans out of their pods… Sounds yummy? ;)

Each time I have to choose again between putting whole beans in my bento or shelling them. Without their pods they (obviously) take less room and they are nice & shiny. But.. they dry out quickly as well so considering taste it is better to leave them unpeeled until the moment of consumption.

Zoals ik al aankondigde in mijn post over ochazuke, gebruikte ik in juni nóg een Unidentified Cooking Object als onderdeel van mijn hamsteruitdaging: koyadofu, oftewel gevriesdroogde tahoe. Ik had een kinderversie van kleine blokjes met figuurtjes van Anpanman erop: ideaal voor in een bento natuurlijk ;)

Gedroogde tahoe moet je eerst 10 minuten wellen in (kokend) water of bouillon, daarna kun je het verwerken in misosoep of noodles. In ons geval was dat een van onze all-time favourite miegerechten: soba met spinazie, oesterzwam en walnoot. Zonde, want de tofublokjes waren hartstikke smerig! Ik kan er geen ander woord voor verzinnen :\ Of misschien… MUF?! Toegegeven, net als de ochazuke waren ook déze ruimschoots over tijd ;)

De tofu uit Madeira moeten we maar sneller opmaken! LOL Gemarineerd/gesudderd in een sausje wel te verstaan, met soja, mirin, sake, miso of dashi: mogelijkheden genoeg! Maar het blijft jammer van de Anpanmannetjes want die gingen linea recta naar de groenbak in plaats van in mijn bentobox :(

De naam koyadofu komt van Kōyasan, een berggebied in Japan waar zich een belangrijk boeddhistisch centrum bevindt dat beroemd is om zijn (traditioneel) vegetarische keuken. Misschien moet ik daar maar eens heen om te leren hoe je koyadofu lekker klaarmaakt! ;)


Recept Noedels met spinazie en oesterzwam

Jaah, dit recept is veganistisch — maar zelfs verstokte vleeseters smullen ervan! Het is een favoriet gerecht dat we ons bezoek graag voorzetten. Het komt van de website van de Nederlandse Vereniging voor Veganisme, maar omdat ik al vaker heb meegemaakt dat links naar recepten doodgaan (en we het geheel ietwat hebben aangepast), zal ik jullie hieronder uit de doeken doen hoe je deze makkelijke en heerlijke maaltijd voor 3 á 4 personen maakt.

Ingredienten

  • 500 ml dashi, uit een pakje of zelfgemaakt (recept zit in het vat ;) of evt. groentebouillon
  • 220 gr soba, somen of andere soort Japanse noedels
  • 2 eetlepels sake (rijstwijn) of mirin (rijstazijn)
  • 2 eetlepels sojasaus, liefst Japanse (Kikkoman)
  • 120 gr oesterzwammen, schoongemaakt en in plakjes gesneden
  • 450 gr wilde spinazie of biologische grove bladspinazie, schoongemaakt en grof gescheurd (gewone spinazie is ook goed hoor ;)
  • 3 eetlepels olie om te wokken (bijv. arachide, maiskiem, zonnebloem)
  • 1 teentje knoflook, uitgeperst
  • vers gemalen zwarte peper naar smaak
  • 10-15 walnoten, grof gehakt of gemalen
  • 1 eetlepel gesnipperde nori (gedroogd zeewier)

Bereiding
De bereiding van dit gerecht duurt ongeveer 10 á 20 minuten, voorbereiding (schoonmaken en snijden van ingrediënten zoals boven genoemd) niet meegerekend!

Kook de noedels maximaal 5 minuten in de dashi (bouillon). Let op dat ze niet te gaar worden want dan vallen ze uit elkaar bij het eten met stokjes… Doe intussen de olie in een wok en fruit de knoflook 30 seconden. Doe de oesterzwammen in de wok en bak ze 1-2 minuten. Voeg de spinazie, sake/mirin en sojasaus toe en blijf nog 1-2 minuten roerbakken, totdat de spinazie iets zachter wordt. Doe het vuur uit. Breng op smaak met peper. Giet de noedels af als ze klaar zijn, doe ze in de wok en meng ze voorzichtig met een vork of eetstokjes door het roergebakken mengsel. Serveer de noodles bestrooid met een mix van de walnoten en nori. Yummy!

Hoewel de proeftuin in juni qua Japanse ingrediënten niet echt een succes was, ben ik wel tevreden over mijn inspanningen! Op naar de juli-etappe van de uitdaging :)

Een belangrijk onderdeel van mijn hamsteruitdaging zijn UCO’s: Unidentified Cooking Objects. Daarmee bedoel ik producten die ik moeilijk kan verwerken omdat ik niet weet wat je ermee moet doen — of zelfs wat het is! Vaak komt dat doordat er geen instructies zijn… of in een voor mij onbegrijpelijke taal :) Dat vraagt om research en daardoor blijft het liggen ;)

Zo ook mijn ochazuke. Maar nadat ik dit kleurrijke pakje uit mijn kast enige tijd geleden had geïdentificeerd, heb ik het in juni eindelijk uitgeprobeerd!

Een zakje ochazuke (of chazuke) bevat gesnipperd zeewier met kruiden en verpulverde rijstcrackers dat je bij een restje rijst doet en overgiet met sencha (groene thee). Een soort Japanse cup-a-soup ;)

Helaas smaakte het niet erg geweldig als hoofdmaaltijd; we vonden het nogal flauw. Maar dat is vast mijn eigen schuld omdat ik het met een kliekje Thaise pandanrijst maakte in plaats van witte rijst of Japanse sushi. En ik moet bekennen dat de houdbaarheidsdatum al een half jaar (!) was verlopen, dus misschien is de smaak gewoon vervlogen! :\ Ik heb nog 2 porties over: volgende keer doe ik er een beetje miso of dashi door (geen thee, er zit toch al theepoeder in) en gebruik ik zéker een betere rijst. Ja hoor, dat durf ik best met zo’n zakkie over datum ;)

Recept ochazuke per portie (zakje 6 gram): 100 gram, liefst warme, gare rijst en 150 ml kokend water, (Japanse) groene thee of dashi (Japanse bouillon). Yes, that’s really all folks :)

Ochazuke is dus eigenlijk ‘koken met kliekjes’. In Kyoto heet het trouwens bubuzuke, zoals een geisha daar opeens geiko heet. Wanneer iemand uit die stad je vraagt of je bubuzuke wilt eten, kun je dat opvatten als beleefd verzoek om te vertrekken: je bent als gast te lang blijven plakken! :-o

Maar jullie hoeven niet weg, hoor ;) Stay tuned voor de laatste blogpost over juni’s hamsteretappe; ook dat was een UCO!

Terugblikkend op juni kan ik melden dat ik hamsteretappe #4 weer heb gehaald! Voldoende zelfs voor drie verschillende blogpostjes :)

Katjang idoe

Ik kweekte deze maand opnieuw taugé van mungbonen (katjang idoe, of groene sojabonen). Dat is echt een enorme ontdekking! Ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik vind gekochte taugé (of taugeh) maar waterig smaken, flauw. Nee, dan deze homegrown! Heerlijk pittig (beetje bitter) met een bite. Iedere keer dat ik moet sproeien, snoep ik er eerst een paar sprietjes vanaf ;)

Verse taugé is lekker fris en knapperig bij salade of op brood, dus eigenlijk blijft er weinig over om mee te koken :P Geeft niets want hoe rauwer, hoe meer vitamine C. Is dus ook een tip voor als de ‘R’ weer in de maand zit ;) Geweldig voer, die sojascheuten, want ze zijn verder rijk aan ijzer en dat kan dankzij de vitamine C goed worden opgenomen in je lichaam.

Ook eens proberen dus? In onderstaande beschrijving gebruik ik een kiembakje maar je kunt ook zonder! Mijn vader deed het vroeger gewoon in een zeef boven een schaaltje water :) En op internet vind je doe-het-zelfalternatieven met een jampotje en vitrage, een diepvriesdoosje, of stoffen kiemzakjes.

Werkwijze taugékiemen
Circa 2 eetlepels mungbonen 8-12 uur in de week zetten. Afgieten, en afspoelen in het kiembakje (roostertje). Het onderste bakje vullen met een dun laagje water (ca. 1 cm). Het is dus niet de bedoeling dat de bonen zelf nog in het water staan! Het bakje op een koele plaats in het donker zetten; ik zet hem op de koudste kamer de eerste 2 dagen in de klerenkast zodat er echt helemaal geen licht bijkomt. Iedere ochtend en avond de bonen afspoelen en het water eronder verversen.

Vanaf dag 3 zet ik de taugé niet meer in de kast maar wel op onze noordkamer. Kiemen mogen nooit direct in de zon staan! Met het huidige warme zomerweer zijn de taugéspruiten trouwens al volgroeid op de derde dag. In mei duurde het wat langer; officieel staat er 3-5 dagen voor. Je kunt de kiemgroente nog ongeveer een week in de koelkast bewaren — de beste manier daarvoor ben ik nog aan het uitzoeken ;)

Let op: 2 eetlepels lijkt erg weinig maar als de bonen ontkiemen hebben ze steeds meer plek nodig! Kijk maar wat er tijdens mijn eerste poging gebeurde…

Naast de taugé heb ik trouwens ook plezier van de broccolikiemen en tuinkers die in mijn keuken staan :) Maar daarover gaan hamsteretappes 4.2 en 4.3 niet… :P Wordt vervolgd!

Gnoe goes ExtraVeganza!

Archive

Currently grazing

Gnoe herding…

Enter your email address to follow Graasland and receive notifications of new posts by email.

Advertenties