You are currently browsing the tag archive for the ‘historie’ tag.

The Sunday Salon is a virtual gathering of booklovers on the web, where they blog about bookish things of the past week, visit each others weblogs, oh — and read ;)

I am mentally preparing myself for the 24 hour read-a-thon that will take place in the weekend of 24-25 October. Cover Revolutionary RoadNot only am I contemplating my pile of books and what snacks to hoard, but last Friday I also joined this month’s Bookcrossing read-a-thon for which I need to read 24 hours in one week. I am having quite a busy schedule so I’m not at all sure if I will make it, but a grrl can try. I’ll write a seperate post of my progress in Richard YatesRevolutionary Road! I had finished Het pauperparadijs the day before the challenge started.

Cover Het Boek DahliaAnother bookish thing that happened to me this week is that I received a review copy The Book of Dahlia by Elisa Albert, in Dutch translation. I have never before received a review copy and did not request it… It was sent to me as a prize in a little spring quiz. Now what do I do? I guess I shouldn’t feel obliged to review the book. But I am not even sure if I would like to read it :-o The blurb suggests some kind of chicklit — which I am no fan of. Anyone out there who knows if that’s true? Even better: can anyone convince me to read, or not to read this book?

buyafriendabook.comLast but not least I am very excited that BAFAB week is coming up! “BAFAB?” Yes! Buy A Friend A Book in the first week of October :) Because of my huge Mt. TBR and overcrowded reading programm for the rest of 2009 I am not allowed to get myself any new books. But I can surprise someone else, can’t I? :)) Now how am I going to tackle this: choose a book first and then a beneficiary, or the other way round?

Oh my, and I almost forgot: I also started another round of the 2009 History Challenge at Bookcrossing! I’ll have to release 12 books at historic sites before the end of this year; that makes 3 a month. Having done 4 already I’m ahead of schedule. Read all about my releases in my forum post. I did a first round of 12 from January until May.

Well, you will probably understand that I am keeping my salon post short this week — I need to read! Actually I should be writing a review of To Kill a Mockingbird (that I finished two weeks ago), but that’ll have to wait just a bit longer…

Advertenties

Zo zag het Stationsplein in Apeldoorn eruit op de ochtend na Koninginnedag. Kort daarna werd bekend dat de man die met zijn auto inreed op de stoet, zelf ook die nacht was overleden. De reden voor zijn daad zal dus nooit (door hem) bekend worden.

Filmposter Brigde of San Luis ReyEen tv-tip voor David Mitchell fans: The Bridge of San Luis Rey, volgende week vrijdag (24 april) van 20:30-22:50 op RTL8.

Het is geen verfilming van een boek van Mitchell, dus waarom dan de tip? Denk Cloud Atlas (Wolkenatlas), Luisa Rey & brug en het komt vast allemaal terug :) En och, ook als je Robert de Niro, Harvey Keitel en Kathy Bates goede acteurs vindt kun je kijken ;)

Voor wie nieuwsgierig is volgt hieronder wat ik in 2005 schreef nadat ik het boek had gelezen.

Hoe kom je erop om de Pulitzerprijswinnaar van 1928 te gaan lezen? Mijn interesse voor The Bridge of San Luis Rey van Thornton Wilder werd gewekt door David Mitchell, een van mijn favoriete auteurs. In zijn Cloud Atlas speelt een journalist met de naam Luisa Rey een belangrijke rol (er is een deel naar haar genoemd: Half-lives – the first Luisa Rey mystery). Daarin doet ze onderzoek naar een mogelijk op handen zijnde ramp met een kernreactor op een eiland dat via een brug is verbonden met het vasteland. En er gebeurt iets belangrijks op die brug ;-)

Ik was dus erg benieuwd naar het boek van Thornton Wilder. Ik citeer maar even de eerste zin van het boek omdat het verhaal daarmee meteen duidelijk is:

“On Friday noon, July the twentieth, 1714, the finest bridge in all Peru broke and precipitated five travelers into the gulf below…”

Book cover Bridge of San Luis ReyDeze historische gebeurtenis in Lima werd door Thornton Wilder als uitgangspunt gebruikt voor een mooi en interessant boek. Een getuige van het ongeluk, broeder Juniper, wil het voorval gebruiken om het bestaan van God wetenschappelijk te bewijzen. Hij doet 6 jaar onderzoek naar de levens van de slachtoffers en schrijft er een boek over, maar als ‘de kerk’ daar achter komt wordt hij tot ketter verklaard en met boek en al verbrand. Later blijkt er echter een kopie bewaard te zijn gebleven… Maar nee, dat is niet het boek dat we lezen ;-)

We leren één van de slachtoffers, de Marquesa de Montemayor, namelijk kennen aan de hand van de brieven die ze tijdens haar leven schreef aan
haar dochter in Spanje. Die brieven werden pas tien jaar na het voorval in een archief ontdekt – broeder Juniper was toen al jaren dood.

Er spreekt één keer een ik-figuur die beweert meer te weten dan broeder Juniper omdat hij/zij de personages ook heeft gekend. Maar wie dat is wordt nergens duidelijk. Er worden dus verschillende ‘lagen’ in The Bridge of San Luis Rey gesuggereerd, waarbij niet helemaal duidelijk is waar je je bevindt. Da’s alvast herkenbaar bij David Mitchell ;-)

Het boek bestaat uit 5 hoofdstukken: de drie hoofdpersonen die van de brug zijn gestort hebben ieder een eigen hoofdstuk, een eigen verhaal. Dat wordt voorafgegaan door het hoofdstuk ‘Perhaps an Accident‘ en besloten met ‘Perhaps an Intention‘. Een mooie constructie vind ik dat. En ook hier herken ik Mitchell met zijn afzonderlijke verhalen die een geheel blijken te vormen. Bij beide auteurs lopen er ‘draden’ tussen de verschillende personen/verhalen/hoofdstukken. Uiteindelijk zijn we allemaal ‘gelinkt’ aan elkaar ;-)

Maar nu lijkt het alsof er niet meer is dan constructie… Terwijl ik die juist pas achteraf bezie, doordat ik op zoek ben naar overeenkomsten met David Mitchell. The bridge of San Luis Rey is een boeiend en goed geschreven boek. In de korte tijd die ik had om de personages te leren kennen, leefde ik al snel met ze mee. Ze zijn vooral heel menselijk, met hun goede en slechte kanten. Het verhaal gaat niet alleen over de zin van het leven maar ook over liefde, en dat we daar zo makkelijk in falen. Ik las op internet dat dit boek zich bij uitkomen afzette tegen de literaire normenwaarden van die tijd door een verhaal te schrijven over ‘grote gevoelens’. Maar ik kan het helaas niet terugvinden om een linkje te maken :-(

Ik geef hier brutaalweg de slotzin, want die kom je vaak tegen als je over het boek leest – hij wordt zelfs geciteerd in de introductie van mijn uitgave – en is dus niet echt een verklapper. Pas toen ik de zin (weer) las aan het slót van het boek, kreeg hij zijn echte waarde.

“There is a land of the living and a land of the dead and the bridge is love, the only survival, the only meaning.”

Ik denk dat David Mitchell door inhoudelijk (in naam en onderwerp) naar dit boek te verwijzen aangeeft dat hij voor zijn constructies, zijn wereldvisie schatplichtig is aan Thornton Wilders boek. Een tribute ;-)

Btw Ook de verschillende jaartallen geven me een David Mitchell-gevoel: het verhaal speelt zich af in 1714 en ik lees dit boek uit 1927 in een uitgave uit 1965 in 2005. Natuurlijk gebeurt zoiets vaker en toch valt het nu extra op ;-)

Ik vond The Bridge of San Luis Rey een mooi boek dat ik zeker eens wilde herlezen. Misschien is nu het moment gekomen ;)

Maar eerst de film! In de IMDb en door de vpro-gids wordt die helaas niet zo goed beoordeeld (resp. 5/10 en 3/5 sterren), waarbij laatste vernietigend schrijft:

“Helaas mist de film een heldere verhaalstructuur en introductie van personages, waardoor men al gauw de draad kwijtraakt. Hoewel de mooie kostuums en het camerawerk de film potentie geven, doet De Niro dit weer teniet door zijn rol als aartsbisschop ongeloofwaardig neer te zetten.”

Hopelijk heb ik daar geen last van omdat ik het boek al ken — of zal ik het toch nog even lezen vóór volgende week vrijdag? Het zijn maar 140 pagina’s. Dat is dus sowieso een tip voor iedereen die The Bridge of San Luis Rey nog niet kent ;)

Favoriete citaten uit het boek: voor wie niet genoeg kan krijgen

Kimono

Wat leuk dat er in het culturele veld zoveel aandacht wordt besteed aan 400 jaar Japans-Nederlandse betrekkingen :) Zo ben ik erg benieuwd naar de tentoonstelling Silk Stories Taishi Kimono (1900-1940) in de Kunsthal. En ik zou ook graag een workshop 0bentō van Yumiko Kunimori volgen, maar ik vrees dat er geen vegetarische variant is :( Which reminds me… volgend weekend gaan we hanami vieren bij de kersenbloesem in het Amsterdamse bos! Haal de bentoboxen maar vast uit de kast :))

Maar dat uitje vergeet ik niet dus daarvoor is deze ‘note to self’-post niet nodig. Nee, behalve de Japanse kleding uit het begin van vorige eeuw wil ik nog meer interessante historie bekijken. En exposities zijn altijd voorbij voordat ik er erg in heb… Dus hier een lijstje met data om mezelf te helpen herinneren!

  • ✔ 10-05-2009: De exotische mens in Teylers Museum
  • Liefde! Kunst! Passie! Kunstenaarsechtparen in het Gemeentemuseum Den Haag t/m 1 juni
  • Silk Stories Taishi Kimono in de Kunsthal t/m 21 juni
  • Tiffany Girls in het Singer Museum t/m 30 augustus
    Op basis van een aantal betrouwbare ervaringen heb ik besloten dat ik niet naar de Tiffany tentoonstelling hoef ;)

Waar een blog al niet goed voor is ;) Want wat was nou toch die laatste tentoonstelling die ik van plan was te bezoeken???

Onze derde film op de Parool Oscardag wilde ik op voorhand al graag zien: Changeling, van Clint Eastwood.

The original Walter CollinsToen Christine Collins op een zaterdagavond in 1928 thuiskwam van werk, bleek haar 9-jarige zoon Walter te zijn verdwenen. Vijf maanden later werd hij gevonden en onder grote mediabelangstelling terugbezorgd. Helaas, volgens zijn moeder was het Walter niet. Maar waag het niet de Los Angeles Police Department tegen te spreken! Vooral niet als je vrouw bent en het nog de jaren 20 zijn… :\

Dit keer geen still uit de film omdat een beeld dat voor mijn mening representatief is, niet was te vinden. Nu ‘krijgen’ jullie van mij de historische foto van Walter Collins. Want dit verhaal kan zo terecht op RTL4: het is ‘waargebeurd’.

Changeling eindigde op de laatste plaats in mijn ranglijstje van de Oscardag. Ik vond hem wel aardig, maar meer niet. Hij is bijvoorbeeld te lang. Niet saai hoor, maar hij had wel korter gemogen. Belangrijker is dat Angelina Jolie (die voor haar rol notabene een Oscarnominatie in de wacht sleepte), me niet overtuigde als moeder: ik had het gevoel dat Walter niet haar kind was, maar van een ander. Ja ik wéét dat de film erover gaat dat mams denkt een koekoeksjong in de schoot geworpen te hebben gekregen, maar ik bedoel dus de oorspronkelijke Walter, haar echte zoon! Walter I vs. Walter II, zeg maar ;) Wat mij betreft is het dus terecht dat Jolie de prijs niet kreeg.

Ik heb ook kritiek op de nominatie voor art direction. Bij aanvang en tijdens de aftiteling — ik schreef al eerder dat die bij een film hoort — zie je een zwartwit straatbeeld. Hoewel de auto’s op de voorgrond rijden, is het beeld verderop duidelijk gefixeerd. En er zijn wat foutjes in de scène waarin Christine een krantenartikel getoond krijgt. Op de foto is de hereniging met haar zoon te zien: samen poseren ze voor de fotografen. Maar waar is de begeleidster van ‘Walter II’ gebleven die erachter stond? Bestond Photoshop al in 1928? ;)

De andere fout zit in de montage. Degene die ‘mams’ de foto toont (ik blijf met opzet een beetje vaag om geen verhaallijnen te verklappen), pakt tot 2x toe hetzelfde dossier met krantenknipsels. Allemaal niet onoverkomelijk hoor, maar ik ben er niet rouwig om dat Changeling geen Academy Awards heeft ontvangen. En ik heb ook nog wat geleerd… Ik hoef niet meer naar films van Clint Eastwood. Ik ging namelijk met dezelfde verwachtingen naar Mystic River en werd toen ook teleurgesteld. Flags of Our Fathers en Letters from Iwo Jima worden dus per direct van mijn wensenlijstje geschrapt!

Gnoe goes ExtraVeganza!

Archive

Currently grazing

Gnoe herding…

Enter your email address to follow Graasland and receive notifications of new posts by email.

Advertenties